La Dune Fossile

De fossiele duinen van Ghyvelde ontstonden ongeveer 5.000 jaar geleden, toen de kustlijn hier nog veel verder landinwaarts lag.

Terwijl de zee zich langzaam terugtrok, bleef deze oude duinengordel achter. Vandaag ligt ze enkele kilometers van de huidige kust en loopt ze richting de Belgische grens verder in de Cabourduinen bij Adinkerke.

Dat maakt deze plaats bijzonder: je wandelt niet door jonge kustduinen, maar langs de resten van een landschap dat duizenden jaren geleden aan zee lag.

Ik wandelde de lus bewust in de omgekeerde richting. Zo begon ik met het meer open gedeelte langs de rand van het natuurgebied en hield ik het groenste en rustigste stuk voor de tweede helft.

Ook hier loop je grotendeels over onverharde paden. Er is weinig verkeer en af en toe hoor je de E40 op de achtergrond, maar tijdens mijn wandeling vond ik dat nauwelijks storend.

De kwetsbare duinzones zijn niet vrij toegankelijk. De wandelpaden lopen erlangs en errond, zodat het oude landschap beschermd blijft.

Verderop verandert de sfeer. De omgeving wordt groener en je wandelt afwisselend tussen bomen, lage begroeiing en open stukken.

Dit was voor mij het aangenaamste deel van de wandeling. Ik kwam er bijna niemand tegen en vooral tussen de bomen was het opvallend rustig.

Op zonnige dagen blijft voldoende water wel belangrijk. Niet alle stukken liggen in de schaduw en in het open duinlandschap kan de warmte snel oplopen.

Aan Lac Mayeux staat een vogelobservatiepunt met uitzicht over het water.

Toen ik er was, hoorde ik zoveel geluid dat ik eerst dacht dat ergens in de verte mensen aan het praten waren of een radio speelde. Uiteindelijk bleken het gewoon de vogels te zijn.

Wie graag vogels observeert of fotografeert, neemt best een verrekijker of telelens mee. Tijdens mijn bezoek zaten de meeste vogels behoorlijk ver van het observatiepunt.

Richting het einde van de wandeling verschijnen tussen de begroeiing verschillende betonnen resten uit de Tweede Wereldoorlog.

Ze herinneren aan de Duitse verdedigingsstellingen die in deze grensstreek werden aangelegd. De bunkers vormen hier geen aparte erfgoedsite en liggen grotendeels verscholen tussen het groen.

Net daardoor vond ik ze interessant. Je wandelt door het natuurgebied en plots duikt er tussen de begroeiing opnieuw een stuk van dat militaire verleden op.